کلک خیال

بسم رب المهدی

 مهربان ، زیبا ، دوست

چشم در راه کسی هستم

کوله بارش بر دوش،

آفتابش در دست،

خنده بر لب،گل به دامن،پیروز

کوله بارش سرشار از عشق،امید

آفتابش نوروز.

با سلامش،شادی

در کلامش،لبخند

از نفس هایش گل می بارد

با قدم هایش گل می کارد،

قصه ساده ست،معما مشمار،

چشم در راه بهارم آری،

چشم در راه بهار . . . !

بسم رب المهدی

و همچنان:

یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد

دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟. . .

بسم رب المهدی

یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد

دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟. . .

دل من دير زمانی است كه می پندارد :

« دوستی » نيز گلی است ؛

مثل نيلوفر و ناز ،

ساقه ترد ظريفی دارد .

بی گمان سنگدل است آنكه روا می دارد

جان اين ساقه نازك را

                       - دانسته-

                          بيازارد !